Oto złoty strzał synu, dawka chorego rapu

Mój styl jak Husqvarna rozpierdala łeb na pół

Śmiertelne fatum prosto z Poznańskich katakumb

Jak plemię Zulu następuje atak po ataku

Jak jebany Nosferatu jestem złym charakterem

Nocą wychodzę na żer, a podziemie to mój teren

Kamikadze za sterem, pod prąd przez autostradę

Do przodu jadę plując w mic trującym jadem

Dam ci dobrą radę - ścisz albo lepiej stop wciśnij

U słabych raperów wywołuję samobójcze myśli

Jest tak, w pewnych kręgach wzbudzam niesmak

W religijnych kwestiach mój rap to herezja

Oto liryczna bestia, wieje zachodni huragan

Dopadam miękkie fyrtle jak średniowieczna plaga

Jak kwaśny deszcz spadam, niszcząc wszystko wokół

Pozostawiając ludzi w po uderzeniowym szoku

po pierwsze - chujowej muzyki nie dzierżę

Gram chory rap, pierdolę wszystkie miłosne wiersze

Jak szerszeń to gówno cię śmiertelnie użądli

A w opakowaniu płyty znajdziesz gratisowy wąglik

Bez pierdolenia bzdur, to co myślę mówię wprost

Kiedy ja pluję w mikrofon wszyscy słabi tracą głos

Po drugie - nie lubię pedalstwa typu Mezo

Dożywotnio kojarzony ze szkiełowską imprezą

Sram na Trezor i pseudo-gwiazdy polskiego kina

Sram na wszystkich którzy mówią, że hip-hop to kpina

Po trzecie - w chuju mam jakie większość ma gusta

Pierdolę co mówi każdy internetowy frustrat

Chujem zapcham ci usta, później podkręcę basy

Bo to nie jedno hitowy album dla szarej masy

Po czwarte - do kurewstwa czuję pogardę

Twój talent i kariera są pierdolonym żartem

Ja gram ten rap, który cię wprowadzi w mantrę

I terroryzuje scenę w stylu Czarnych Panter

Słowa ostre jak skalpel płyną ze zdartych gardeł

Eliminuję wack'ów jak Waszyngtoński Snajper

Rozhulam każdą knajpę, rozpierdolę parkiet

A tobie skarbie spłynie kisiel po girach do skarpet